Fic

กลางดึกสงัดคืนหนึ่ง
ยามที่พระจันทร์กำลังทอประกายส่องสว่างตัดกับความมืดมิดของราตรีกาล

ร่างนึงได้ขยับตัวจากการหลับไหลลุกขึ้นมานั่งด้วยความสลึมสะลือ

ร่างน้อยๆสั่นสะท้านด้วยความหนาวของสายลมที่พัดผ่านจากหน้าต่างที่ถูกแง้มเอาไว้ หิมะกำลังตก

เธอมองไปรอบๆห้อง แล้วก็ต้องสะดุดกับร่างของใครบางคนที่นอนอยู่ข้างๆ

เพียงแค่นั้นใจทั้งใจก็ไหวสะท้าน ดวงตาส่องประกายระยิบ ความหนาวที่เคยมีอยู่ก็พลันหายไปแทนที่ด้วยความอบอุ่นในใจที่เกิดขึ้นฉับพลัน

เธอเกลียดฤดูหนาว

หากเพียงแต่ว่าครั้งหนึ่งเคยมีคนๆหนึ่งพูดกับเธอไว้

" เคยมีตำนานเล่าถึง.. อาทิตย์ที่ไม่เคยดับในดินแดนแห่งน้ำแข็ง
ท่ามกลางอากาศที่หนาวจัด ก็ยังมีดอกเกล็ดหิมะที่ยังขึ้นงามได้.."

เพียงแค่นึกถึงร่างน้อยๆก็เริ่มสั่นไหว

พลันปลายสายตาลงมองคนข้างๆอีกครั้ง แล้วรอยยิ้มก็ปรากฎ เมื่อคนตรงหน้าลืมตาตื่นขึ้นมามอง

"เป็นอะไรไป ทำไมถึงไม่นอน" เสียงกร้าวๆของคนตรงหน้าเอ่ยขึ้น

"มันหนาว นอนไม่หลับ แกก็รู้ว่าฉันเกลียดความหนาว" เสียงเจื้อยแจ๊วของคนเจ้าปัญหาตอบ

คนข้างๆขยับลุกขึ้น พลันรอยยิ้มที่หาได้ยากพลันเกิดขึ้นบนใบหน้า

"หนาวก็ไปปิดหน้าต่างแล้วนอนซะ พรุ่งนี้ต้องตื่นเช้า" เสียงเย็นเยียบหลุดออกจากปากของชายหนุ่มเบื้องหน้า

" ง่า แกนี่มันไม่โรแมนติกเอาซะเลย ก็แค่กำลังนั่งคิดถึงเรื่องเก่าๆ"

ไร้ซึ่งคำตอบหากแต่ดวงตาสีฟ้าคู่นั้นจ้องมองตอบกลับมาด้วยความสงสัย

ร่างบางๆขยับแนบชิดอิงแอบซบลงไปที่ร่างของชายหนุ่มข้างกาย ดวงตาสีน้ำตาลส่องประกายในยามที่สบจ้องกลับไปยังดวงตาสีฟ้าแสนสวยคู่นั้น

"ใครคนนึงได้เปลี่ยนฤดูหนาวที่แสนเศร้าให้กลายเป็นฤดูหนาวที่เต็มไปด้วยความอบอุ่น"

สิ้นเสียงเจื้อยแจ๊วของสาวน้อยตรงหน้า สีแดงระเรื่อก็ถูกระบายขึ้นบนใบหน้าอันคมคายของชายหนุ่ม

ฉับพลันที่ความคิดลื่นไหล ร่างกำยำก็ขยับเข้ามาใกล้ มือประสานมือ สายตาสบประสาน ดวงหน้าของสาวเจ้าเริ่มแดงระเรื่อ หัวใจสั่นสะท้านจนแทบจะหลุดออกมาจากอกในขณะที่ดวงหน้าคมคายขยับเข้ามาใกล้จนสัมผัสได้ถึงลมหายใจของกันและกัน

นัยต์ตาคู่สีน้ำตาลค่อยๆปรือลงช้าไป ซึมซับสัมผัสที่นุ่มนวลแผ่วเบา

"ฉันรักนาย"

"อื้อรู้แล้ว ฉันก็เหมือนกัน"

แล้วทั้งสองก็ล้มตัวลง หลับไหลไปกับราตรีกาล ในอ้อมกอดอันแสนหวานของกันและกัน

ปล. เป็นฟิคที่เขียนขึ้นเพราะฟังเพลง Yuki no Hana มากเกินไป

ปล.2 ตัวละครในฟิคที่ใช้มาจากนิยายที่ชอบมากที่สุดเรื่องนึง

ปล.3 เพลง Yuki no Hana/ Mika Nakashima

のびた人陰を  舗道にならべ

Nobita Kage Wo Hodou Ni Narabe

夕   闇のなかを君と歩いてる

Yuu Yami No Naka Wo Kimi To Aruiteru

手をつないで いつまでもずっと

Te Wo Tsunaide Itsumade Mo Zutto

そば  にいれたなら

Soba Ni Iretanara

泣けちゃうくらい

Nake Chau Kurai

風  が    冷 た くなって

Kaze Ga Tsumeta Kunatte

冬の 匂いがした

Fuyu No Nioi Ga shita

そろそろ この街に

Sorosoro Kono Machi Ni

君と 近付ける季節がくる

Kimi To Chikadukeru Kisetsu Ga Kuru

今年、最初の雪の  華を

* Kotoshi, Saisho No Yuki No Hana Wo

 ふたり寄り添って

Futari Yorisotte

 眺めているこの瞬間(とき)

Nagameteiru Kono Toki Ni

 幸せがあふれ だす

Shiawase Ga Afure Dasu *

甘えとか弱さ  じゃない

Amae Toka Yowasa Jyanai

ただ、君を愛  してる

Tada, Kimi Wo Ai shiteru

心   からそう思った

Kokoro Kara Sou Omotta

君がいるとどんなことでも

Kimi Ga Iru To Donna Koto Demo

乗りきれるような気持ちになってる

Norikireru Youna Kimochi Ni Natteru

こんな日々がいつまでもきっと

Konna Hibi Ga Itsumademo Kitto

続いてくことを祈っているよ

Tsuduiteku Koto Wo Inotteiru Yo

風が窓を揺らした 夜は揺り起こして

Kaze Ga Mado Wo Yurashita Yoru Wa Yuriokoshite

どんな悲しいことも

Donna Kanashii Koto Mo

僕が笑顔へと変えてあげる

Boku Ga Egao He To Kaete Ageru

舞い落ちてきた雪の華が

Maiochitekita Yuki No Hana Ga

窓の外ずっと

Mado No Soto Zutto

降りやむことを知らずに

Furiyamukoto Wo Shirazu Ni

僕らの街を染める

Bokura No Machi Wo Someru

誰かのためになにかを したいと思えるのが

Dareka No Tame Ni Nanika Wo shitai To Omoeru No Ga

愛ということを知った

Ai Toiu Koto Wo shi tta

も  し、君を失ったとしたなら

Mo Shi, Kimi Wo Ushinatta To shita Nara

星になって君を   照らすだろう

Hoshi Ni Natte Kimi Wo Terasu Darou

笑 顔も涙に濡れてる 夜も

E Gao Mo Namida Ni Nureteru Yoru Mo

い つ  もいつでもそばにいるよ

Itsu Mo Itsudemo Soba Ni Iru Yo

印くりかえし)

(repeat *)

甘えとか弱さじゃない ただ、君とずっと

Amae Toka Yowasa Jyanai Tada, Kimi To Zutto

このまま一緒にいたい 素直にそう思える

Konomama Issho Ni Itai Sunao Ni Sou Omoeru

この街に降り積もってく 真っ白な雪の華

Kono Machi Ni Furitsumotteku Masshirona Yuki No Hana

ふたり の胸にそっと 想い出を描くよ

Futari No Mune Ni Sotto Omoide Wo Egaku Yo

これからも君とずっと

Korekara Mo Kimi To Zutto

<ละอองหิมะ>

เงาของผู้คน ทอดยาวไปตามถนน

ฉันเดินเคียงไปกับเธอในยามเย็น

หากได้จูงมือกันเดินเช่นนี้เรื่อยไป

ฉันคงดีใจจนกลั้้ำตาไว้ไม่อยู่

สายลมเริ่มเย็นลง

ได้กลิ่นอายของฤดูหนาว

เเละเเล้วช่วงเวลาที่ฉันจะได้ใกล้ชิดกับเธอก็มาถึง

หิมะเเรกของปี ที่เราสองอิงเเอบกายกัน

เฝ้ามองดูอยู่ในยามนี้

เอ่อล้นไปด้วยความสุขอย่างที่สุด

ไม่ใช่การออดอ้อนหรือความหวั่นไหวอะไรทั้งสิ้น

เพียงความรู้สึกที่ว่า ฉันรักเธอ

ความรู้สึกจากส่วนลึกในใจฉัน

เมื่อมีเธอ ฉันรู้สึกเหมือนกับว่า

จะสามารถผ่านพ้นทุกสิ่งทุกอย่างไปได้

คืนวันเหล่านี้ ฉันเฝ้าอธิษฐานให้มั่นคงอยู่ตลอดไป

สายลมเเรง ทำเอาหน้าต่างสั่นไหว

ปลุกคำ่คืนที่หลับไหลให้ตื่นขึ้น

ไม่ว่าเรื่องทุกข์ใจใดๆ ฉันก็จะยิ้มรับไว้

ละอองหิมะร่วงหล่นอยู่นอกหน้าต่าง

อย่างไม่มีทีท่าว่าจะหยุด

ย้อมถนนสายของเราสองคนให้กลายเป็นสีขาวโพลน

เมื่อฉันได้รู้จักกับความรัก

จึงได้รู้สึก ว่าเราอยากอยู่ เเละอยากทำอะไรเพื่อใคร

หากฉันต้องเสียเธอไป

ฉันจะไปเป็นดวงาดาว คอยส่องเเสงนำทางให้เธอ

ในคำ่คืนที่ใบหน้าชุ่มไปด้วยนำ้ตา

โปรดเธอจงคอยอยู่เคียงข้างฉัน

ไม่ใช่การออดอ้อนหรือความหวั่นไหวอะไรทั้งสิ้น

อยากให้อยู่ด้วยกันอย่างนี้ตลอดไป

ฉันคิดเช่นนี้อย่างไม่มีข้อกังขา

หิมะสีขาวบริสุทธิ์ี่ร่วงหล่นทับถมกันบนถนนสายนี้

ร่วมเเต่งเเต้มภาพความทรงจำเเห่งวันวาน

ต่อจากนี้ กับเธอ ตลอดไป


>

ปล. 4เขียนฟิคครั้งแรก

มีแววว่าอาจจะเขียนอีก

ถ้าใครหลงเข้ามาอ่านแล้วช่วยวิจารณ์ด้วยจะดีมากค่ะ ^^


edit @ 2006/02/03 01:18:41