ต่างคน ต่างมุมมอง

ต่างความคิด ต่างลักษณะ

ต่างวาจา ต่างสีหน้า

ต่างท่า ต่างทาง

ต่างวิถี ต่างหนทาง

ต่างหน้า ต่างใจ

โลกสีขาวที่เปรอะเปื้อน เทียบกับ โลกสีดำที่ไม่อาจจะเปื้อนได้อีกแล้ว

อย่างไหนมันดีกว่ากันนะ

หากว่าความเจ็บปวดที่ฝังลากลึกอยู่ในจิตใจ ไม่อาจลบเลือนทิ้งไปได้ ยังคงอยู่ตรงนั้น ถึงแม้จะสร้างความเจ็บปวดให้กับเรา บางครั้งบางคราว แต่เราสามารถอยู่กับมันได้ และ ยอมรับมัน

หากแต่ความร้ายแรงของสรรพสิ่งที่เกิดขึ้นจากโลกอันสว่างไสว กลับกลายเป็นสิ่งร้ายแรงที่ฝังตัวอยู่ในความมืดมิดที่สุดในซอกที่แสงสว่างบดบังไว้ มันจะน่ากลัวกว่ามั้ย

คนเราหากไม่ได้สัมผัสกับความเจ็บปวดด้วยตัวเองจะรับรู้ได้มั้ยว่าสิ่งนั้นเจ็บปวดแค่ไหน

หากไม่เคยล้มจะรับรู้มั้ยว่ามันเจ็บ

โลกสีดำที่เต็มไปด้วยความเจ็บปวด หากว่าได้เจอกับความเจ็บปวดซ้ำแล้วซ้ำเล่า มันจะคงอยู่มั้ย ในเมื่อมันก็เจ็บปวดอยู่แล้ว จะเจ็บมากไปกว่านั้นจะเป็นอะไร

หากโลกแห่งสีสันต้องมืดมิดลงจนเป็นสีดำในที่สุด โลกสีขาวใบสวยนั้นจะรับได้มั้ย ความเจ็บปวดที่เคยแต่จินตนาการแต่ไม่เคยสัมผัส

ใครจะอยู่ใครจะตาย ใครจะแย่กว่ากันนะ

โลกสีขาวที่เต็มไปด้วยความรักเอาใจใส่ หรือ โลกสีดำที่ไม่ว่าจะเจ็บแค่ไหนก็ยังคงอยู่ได้

สงสัยจังนะ